යක්කුන්ගෙ කාලෙ 2

දේවාල ගංයායේ මති මතාන්තර 2 කොටස

(පසුගිය ලිපියේ ඉතිරි කොටස)

මහ කට්ටඩි  පුංචි දේකට හරි  පිටට යද්දි ගෙදරයි, වත්ත හීමාවයි ආරස්සා මන්තර වලින් බන්ධන කරල තමයි යන්නෙ. එහෙම කළාම  තොවිල් පොලේදි  තමන්  යකුන්ට කතා කළත්, මේකට එන්න බෑ.  

බොල්තුඹේ සමන් දේවාල පරිශ්‍රයෙන් ලබාගත් සේයාවකි

ඔහොම මාසයක් දෙකක් විතර ගියා. තිරිවානාකැටියෙ ගෙදරක ලොකු යස්ස දෝසයක්. කීප දෙනකුටම භයානක

විදිහට යකුන්  වැහිල. මහ තොවිලයක් කරන්න වෙලා. මේ වගේ ලොකු වැඩවලට මහකට්ටඩිත් ඕනමයි. ආරාධනා කරන්න අාපු අයගෙ දූත ලක්ෂණ බැලුවාම මහ බරපතල් කාරණයක් බව තේරුනා. ආපු අයත් එක්කම මහ කට්ටඩිත් විගහින්ම ගියා. කලබලේ හන්දම වෙනදා කරන ආරක්සා බන්ධනය  අමතක වෙලා ගිහිල්ල…..! තොවිල් පොලට ගිය තැනදි  වුනත් ඒක සිහි වුනේ නෑ.

දැන් ඉතින් ඔන්න තොවිලෙ නටනව. කීප දෙනෙක්ම සහායට හිටපු නිසා මාරුවෙන් මාරුවට මහ රෑ මජ්ජිම ජාමෙ වෙනකම්ම අතරක් නැතුවම තොවිලෙ නටාගන යනව. සෙනගත් මහ ගොඩක් ඇවිත්. තොවිලෙට  හදල තිබුණ දැවැන්ත යක් තොරණ සේරටම උඩින් පෙනෙනව. මහ කට්ටඩි මතුරමින් කවි කියමින් නටමින් අයිලෙ පේ කරන්න වුනා. මහ රෑ ජාමෙ වෙද්දි මහ හඬින් යක්කුන්ට අඬගහමින් නටන්න වුනා. ආතුරයන් ගෙන් කීප දෙනෙක්මත් යක්ෂයන් ආරූඪ වෙලා නටනව.

ගැටහැත්ත නම පටබැඳුන හැටි

ඔය අතරෙ මහ කට්ටඩිගෙ ගෙදර මහ අමුතු දෙයක් සිද්ධ වෙන්න වුනා. “අනේ නැන්දම්මේ මගේ ඔලුව දනවා, මොකද්ද ඇනිලා වගේ රිදෙනවා මොකද බලන්න….” කියාගන  කොලුව අඬාගෙන හාමිනේ ළඟට ආවා ව. හාමිනේත්  කොලුවගේ ඔලුව හොඳට බැලුව. “ඈ පැංචො තෝ අද දරට ගියා නේද? මේ බලපාන් මේක වෙලාසන කියන්න එපායැ. ඔලුවෙ කටුවක් ඇනිල නෙව. දඟලන්නෙ

ගැටහැත්ත ප්‍රදේශය – ගූගල් වෙතින් ලබාගත් සිතියමක රූපයකි

නැතුව හිටින් මං ඒක අදින්න” කියල හාමිනේ පුළුවන් වෙර දාල කටුව ඉහළට ඇද්ද. ඉතින් හිතාගන්න පුළුවන් ද වෙච්ච දේ. දැන් යකා නිදහස් වෙලා. කොලුවගෙ වෙස් මාරු උනා. හාමිනේට කෑ ගහ ගන්න වෙලාවක් වත් ඉතුරු වුනේ නෑ.   අර  කටුව උදුරගත්ත යකා  ඒ කටුවෙන්ම කුසේ පලල දරුව ගත්ත. ඕන්න එහෙනං මාත් ආවෝ……යි හූ තියාගන   ලේ පෙරන දරුවගෙ මළ කඳත් අතේ අරගනම තොරණට උඩින් තොවිල් පල මැද්දට පැන්න.  වෙලා තියන වින්නැහිය මහ කට්ටඩිට ඒ සැනෙන්ම තේරුනා.  තමන්ගෙ කරේ තිබුණ ආරස්සා නූල දෑතට අරන් මතුරමින්ම  යකා ළඟට පැන්න. ඌ දුවන්න වුනා අනෙක් අය දිහාට හැරිල “මේ ආතුරයින් බලාගනිවු. මම දැන් ගමනක් යනවා. එක බෙරකාරෙක් මා එක්ක වර” කියමින්  මතුරමින්ම “ඔහෙ හිටු මළ යකා” කිය කිය යකාව පන්නගෙන යන්න වුනා. මතුරන නූලෙ ගැටෙන් ගැටේ තද වෙද්දි යකා ටික ටික දුරුවල වුනත් බන්ධනේට අහු නොවී ඉස්සරහටම දුවන්න වුනා. එහෙම දුවද්දි මැතුරුම් ගැට 70 ක් සම්පූර්ණ වෙච්ච තැනේදි යකා අහුවුනා. ඌව එහෙමම බෝතලේකට දාල වහල. මුහුදට  ගිහින් දැම්මය කියනව.  අර ගැට 70 ව සම්පූර්ණ උන දිහාට එදා ඉඳල, ගැටහැත්තෑව කියන්න වුනා. කාලයක් යද්දි ඒක ගැටහැත්ත වුනා. අදත් ඔය  “ගැටහැත්ත” කියන්නෙ ඒ ඉසව්වට. යකාට ආය මේ කපේ දි නම් ආපහු එන්න  බැරිවෙන්න වැඩ කරල කට්ටඩි ආපහු ආව.

ඕන නැති වැඩ කරන්න ගියාම වෙන්නෙ මේ වගේ වින්නැහි තමයි.  යක්කු බැඳගන වැඩගන්න පුළුවන්  සාස්තරේ තිබිච්ච පොත් පත් පවා ආපහු ආව කට්ටඩි ගිනි තියාදැම්ම. පරම්පරාවෙ වෙන කෙනකුටවත් මේවගේ දේවල් ඉගෙන ගන්න දුන්නෙ නෑ. මොනව කළා වුනත් මහකට්ටඩිට තමන්ගෙ බාරියාවට පවුලටයි  වෙච්ච වින්නැහිය දරාගන්න බැරිවුනා. ඕන නැති වැඩට ගියාම අන්තිමෙදි වෙන්නෙ වින්නැහියක්ම තමයි. අපේ මහ කට්ටඩි ගුරුන්නාන්සෙ ඔය ගැනම හිතල පිස්සු වැටිල මළා කියලයි.

යක්කුන්ගෙ කාලය ආවම, අඩු ගානෙ ඒක ඉවර වෙනතුරුවත්, මොන හයිකාරය වුනත් පරෙස්සමට ඉන්න ඕන. ආගම දහමට අනුව ජීවත් වෙන්න ඕන.පින් දහම් කරමින් පින් බලාපොරොත්තුව ඉන්න අයට පින් දෙන්න ඔන. යක්කු පෙරේතයො වගේ අයගෙන් වැඩ ගන්න යන එක නුවණක් කාර වැඩක් නෙවෙයි. මේ අපේ ආතල මුත්තල කියා දුන්න දේවල්. 

“අපට ඔය කිව්වෙ පැරණි කතාවක් නේ. කට්ටඩි මහත්තයට දකින්න ලැබුණ යක්කු හෙම ඉන්නවාද?” අපි ප්‍රශ්න අහන්න ගත්ත

කට්ටඩි: මොකද නැත්තෙ දකින්න අහන්න හම්බ වෙච්ච වෙලාවල් තියනව.   ඒත් ඒවට බය වෙන අයට නං නම් මේ සාත්තරේ කරන්න බෑ.ඒ වගේම මේ විදානෙ මහත්තයා වගේ හිත හයිය උදව් කාරයො හිටින්නත් ඕන.

අපි: හිත හයිය අයයි නැති අයයි කියල දෙවර්ගයක් ඉන්නවද?

කට්ටඩි: ඉන්නව රාස්ස ගනේ අයට යක්කුත් එක්ක කරට කර ඉන්න පුවවන් දේව ගනේ අයට යක්කු වුනත් අවනතයි. මනුස්ස ගනේ අයට යි, ඉස්තතිරියාවන් ටයි තමා යක්ෂ පෙරේත දිස්ටි  නිතරම වැටෙන්නෙ

(ඉතිරි කොටස මී ළඟ ලිපියේ.)

මේ ලිපියේ භාවිත විශේෂ වදන් හා ව්‍යවහාර

  • අයිලෙ: – තොවිලේ තොරණ රංග භූමි සීමාව යන සියල්ලම අයිලෙ යනුවෙන් හඳුන්වන බව පෙනේ
  • ආතුරය: – අසනීප කරු හෙවත් රෝගියා
  • ආරක්ෂා බන්ධන: – ආරක්ෂාව පිණස ඇති කරනු ලබන බන්ධන හෙවත් බැමි
  • ආරක්ෂා නූල: – ආරක්ෂාව පිණිස පළඳින ජප කරන ලද නූල
  • තිරිවානාකැටිය: – රත්නපුරය ආසන්නයේ ඇති ගමකි
  • දූත ලක්ෂණ: – පණිවුඩ කරුගේ ඉරියව් හා හැසිරීම් මගින් පෙන්වන විශේෂිත ලක්ෂණ අනුව රෝගීන් පිළිබඳව ඇති කරගන්නා නිගමන මෙය උඩරට සමාජයේ වෙදකම්, ජ්‍යෝතිශ කටයුතු මෙන්ම යකැදුරු කම් වල දී ද පැවති පූර්ව විනිශ්චය ක්‍රමයක් බව පෙනේ. උදාහරණ වශයෙන් යම්  සර්ප දෂ්ටයක් පිළිබඳව පණිවුඩය ගෙන එන තැනැත්තා සිය පණිවුඩය පවසන අතර පයේ මහපටැඟිල්ලෙන් බිම හාරන අන්දමේ අබිනයක් දක්නට ලැබුණොත් රෝගියා මරණාසන්න බවද එය බේරා ගැනිමට මේ වෙදමහතාට නොහැකි බවද තේරුම් ගතයුතු බවද කියවේ.
  • මජ්ජිම ජාමෙ: – මහ රෑ 12.00ට ආසන්න කාලය මහ රෑ ජාමෙ යනුවෙන් ද මෙයටම ව්‍යාවහාර වෙයි.
  • යකුන් වැහීම: – යක්ෂයන් ආරූඪ වීම හෙවත් අවසිහියෙන් සිටින තත්ත්වය
  • රාස්ස ගණේ දේව ගණේ මනුස්ස ගණේ: – මෙය පුද්ගල පෞරුෂය වර්ග කිරීමේ ක්‍රමයක් බව විස්තර අනුව පෙනීයයි. ඉිදිරි ලිපිවල වැඩි විස්තර
  • වින්නැහිය: – විනාශය